قبل از اینکه خود اشتغال شوید چیزهای زیادی برای فکر کردن وجود دارد، اما یکی از مهمترین مواردی که باید در نظر بگیرید این است که چه نوع کسب و کاری را اداره خواهید کرد. تعدادی ساختار تجاری برای انتخاب وجود دارد، بنابراین باید تحقیقات خود را انجام دهید. خوداشتغالی در بخش‌های حسابداری، بانکداری و مالی، هنرهای خلاقانه و طراحی، مراقبت‌های بهداشتی، فناوری اطلاعات، قانون، اوقات فراغت، ورزش و گردشگری، و رسانه‌ها و بخش‌های اینترنتی رایج است.

درک این نکته مهم است که همه شرکت‌ها به یک شکل عمل نمی‌کنند و سه نوع کسب و کار اصلی وجود دارد که کسانی که به دنبال خوداشتغالی هستند، می‌توانند به دنبال ایجاد آن باشند: تاجر انحصاری، مشارکت و شرکت محدود. اما هشدار داده شود، انتخاب شما پیامدهای مالیاتی خواهد داشت و مسئولیت های قانونی شما را تحت تاثیر قرار خواهد داد.

هر نوع کسب ‌و کار از نظر اسنادی که باید تکمیل کنید، مالیاتی که باید بپردازید، نحوه توزیع سود و مسئولیت‌های شخصی شما در صورت ضرر کردن، متفاوت است.

تاجر انحصاری

این نوع کسب و کار تحت مالکیت و مدیریت یک فرد است. هیچ تفاوت قانونی بین مالک و شرکت وجود ندارد، به این معنی که تمام بدهی ها و سودهای پس از مالیات شخصاً متعلق به شما است، به این “مسئولیت نامحدود” می گویند. ارائه دهندگان خدمات تخصصی مانند لوله کش، آرایشگاه و برق اغلب تاجران انحصاری هستند.

کسب ‌و کارهای تاجر انحصاری به راحتی ایجاد و متوقف می‌شوند، تابع مقررات نسبتا کمی هستند، به مالک آزادی تصمیم‌ گیری می‌دهند و معمولاً هزینه‌های جاری نسبتاً پایینی دارند. مالک مسئول نگهداری سوابق مالی روزانه است، اما مسئولیت حساب های پایان سال را به حسابدار حرفه ای واگذار می کند.

از جنبه منفی، کسب و کارهای تاجر انفرادی ممکن است به سختی ادامه یابد، و مالکان اغلب ساعات طولانی کار می کنند و تعطیلات کمی می گذرانند. هیچ کس برای سهیم کردن مسئولیت با آنها وجود ندارد، به این معنی که ممکن است نقاط ضعف تجاری شما آشکار شود.

شراکت

مشابه با تاجران انحصاری به این معنا که آنها مشمول مسئولیت نامحدود هستند، شراکت ها از این جهت متفاوت هستند که شامل دو یا چند نفر می شود که تخصص خود را برای مالکیت و مدیریت کسب و کار با هم ترکیب می کنند. ارائه دهندگان خدمات حرفه ای مانند دندانپزشکان ،  پزشکان ،  وکلا و حسابداران  اغلب در این دسته قرار می گیرند.

در یک سند مشارکت معمولاً مشخص می شود که هر فرد چقدر سرمایه داشته است، سود و زیان چگونه تقسیم می شود و کدام شریک وظیفه حسابداری را بر عهده دارد. هر شریک مالیات و بیمه ملی را بر سود فردی خود می پردازد. مشارکت ها معمولاً مزایای مسئولیت مشترک، کاهش فشار زمانی برای هر فرد، و افزایش سطح نفوذ مالی و تخصص را ارائه می دهند. با این حال، تصمیم گیری می تواند دشوار باشد. علاوه بر این، یک شریک ممکن است احساس کند که دیگری تلاش کافی انجام نمی دهد یا سود نامتناسبی به دست می آورد.

شرکت محدود

شرکت با مسئولیت محدود دو نوع است: شرکت سهامی خاص و شرکت سهامی عام. اولی اغلب مشاغل کوچکی هستند که در بورس معامله نمی کنند، در حالی که دومی معمولاً مشاغل شناخته شده ای هستند که این کار را انجام می دهند. برخلاف تاجران انحصاری و تضامنی، این مشاغل در خانه شرکت ها ثبت شده و دارای حقوق و تعهدات قانونی خاص خود هستند. مالکیت به قسمت های مساوی به نام سهام تقسیم می شود. هر کسی که صاحب یک یا چند سهم باشد سهامدار است.

انجام کسب و کار بر مبنای مشتری
ادامه مطلب

شرکت های محدود مسئولیت محدود ارائه می دهند، به این معنی که کسب و کار، به جای صاحبان یا مدیران آن، قراردادهایی منعقد می کند، افراد را استخدام می کند، بدهی ها و سودها را می گیرد و در صورت ارتکاب جرایم مجرمانه، مسئول پیگرد قانونی است. مالک یک شرکت محدود لزوماً در اداره روزمره تجارت شرکت ندارد، مگر اینکه به عضویت هیئت مدیره انتخاب شوند.

سایر ساختارهای کسب و کار

چندین نوع کسب و کار دیگر وجود دارد که برخی از آنها هنوز باید به عنوان یکی از سه ساختار تجاری ذکر شده در بالا ثبت شوند.

حق امتیاز: این یک شرکت از قبل تاسیس شده است، مانند مک دونالد، KFC و هرتز، که متعلق به یک امتیاز دهنده است اما توسط یک امتیاز دهنده اداره می شود. فرنچایز دهنده حق استفاده از مدل کسب و کار خود را به فرنچایز گیرنده می فروشد، او هزینه ای را پرداخت می کند. حجم کار و هزینه‌های راه‌اندازی معمولاً کمتر است، تأمین مالی کسب‌وکار آسان‌تر به دست می‌آید و روابط با تأمین‌کنندگان، توزیع‌کنندگان و بازاریابان از قبل وجود دارد. با این حال، هزینه‌های مداوم زیاد، سود بلندمدت فرنچایز را محدود می‌کند، روش‌های عملیاتی ارزان‌تر را نمی‌توان استفاده کرد مگر اینکه توسط فرنچایز دهنده تحریم شود، و هرگونه اقدام منفی از سوی یک امتیاز گیرنده همکار ممکن است به تجارت آسیب برساند.

مشاور: این افراد دارای مهارت، دانش و تجربه در زمینه خاصی هستند تا برای خدمات خود از سازمان ها هزینه دریافت کنند. متداول ترین مشاغل برای مشاغل آزاد یا مشاوره شامل نقش های هنرهای نمایشی مانند بازیگر ، رقصنده و نوازنده است . مشاغل رسانه ای، مانند روزنامه نگار پخش ، روزنامه نگار مجله ، نویسنده و عکاس . دیگر نقش‌های فریلنسر محبوب عبارتند از: طب سوزنی ، وکیل دادگستری ، هنرمند خوب ، استئوپات ، طراح گرافیک ، مترجم ،طراح داخلی , طراح پارچه و طراح وب .

بنگاه اجتماعی: این نوع کسب و کار به نفع جامعه یا محیط زیست اداره می شود و برای دستیابی به اهداف خود باید به طور شفاف سود را مجدداً سرمایه گذاری کند. طبق گزارش اخیر دولت، حدود 471000 شرکت اجتماعی در بریتانیا وجود دارد که تقریباً 1.44 میلیون نفر را استخدام کرده و 60 میلیارد پوند به اقتصاد بریتانیا کمک می کند. انواع مختلفی از شرکت های اجتماعی وجود دارد که مهم ترین آنها تعاونی ها، اتحادیه های اعتباری، تراست های توسعه، مشاغل متعلق به کارمندان و انجمن های مسکن است. دو شرکت اجتماعی معروف، The Big Issue Foundation و Eden Project هستند.

خیریه: در حالی که بازوی تجاری یک موسسه خیریه را می توان به عنوان یک شرکت اجتماعی طبقه بندی کرد، خود موسسه خیریه نمی تواند. این به این دلیل است که این تفاوت به این معناست که درآمد از طریق کمک های بلاعوض و کمک های مالی به دست می آید تا تجارت. مؤسسات خیریه نرخ های تجاری کاهش یافته را پرداخت می کنند و معافیت های مالیاتی دریافت می کنند و معمولاً توسط متولیانی اداره می شوند که خود از این خیریه بهره ای نمی برند.

انتهای مطلب/ منبع